Το Καθεστώς του Γ. Παπανδρέου ακολουθεί ασυγκράτητο τον άκρως επικίνδυνο δρόμο του ‘’δορυφόρου’’ του Ισραήλ ,πράγμα που εγκυμονεί μείζονες περιπέτειες στο άμεσο μέλλον αλλά και άκρως επιζήμιες εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα.

Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

goebbelism


ΤΟ

ARD HARALD SCHMIDT SHOW
μια παραλλαγή
του αμερικάνικου
LATE NIGHT SHOW

είναι η πιό ακριβοπληρωμένη
πολιτική εκπομπή σχολιασμού
της
κρατικής γερμανικής ραδιοτηλεόρασης
...εδώ και χρόνια...







...όλοι αυτοί
οι
"κανονάρχες"

που 'χουν ανεβεί στον μιναρέ
του
«εκσυγχρονισμού»

παρεμπιπτόντως είναι
και
οθωμανόφιλοι,
κοινώς
πολυπολιτισμικοί...





Λάθος αφορμή διάλεξαν για να στηρίξουν τις εκδόσεις «Αγρα»
οι δεκάδες γνωστοί συγγραφείς, καλλιτέχνες και πανεπιστημιακοί
που υπογράφουν τη σχετική ανακοίνωση.
Γιατί βέβαια η απόλυση ενός εργαζόμενου
δεν είναι η ευτυχέστερη στιγμή στην πορεία οποιασδήποτε επιχείρησης,
πολύ περισσότερο μιας δικαιωμένης εκδοτικής προσπάθειας
που απασχολούσε μέχρι σήμερα τη δημοσιότητα
μόνο χάρη στην ποιότητα των βιβλίων της.



Το χειρότερο είναι ότι για να δικαιολογήσουν αυτή την επιστράτευσή τους

υπέρ ενός (ταλαντούχου και ποιοτικού εκδότη αλλά και) εργοδότη,

του Σταύρου Πετσόπουλου

και εναντίον ενός (επίσης χαρισματικού και αγωνιστή) εργαζόμενου,

του Ντίνου Παλαιστίδη,

οι υπογράφοντες επικαλούνται την ανάγκη να προστατευθούν οι εκδόσεις,

με τις οποίες συνεργάζονται,

«από τη συκοφάντηση και το διασυρμό».


Ως «διασυρμό»

, δηλαδή,

εκλαμβάνουν οι υπογράφοντες

την οργανωμένη αντίδραση του Σωματείου

και την υποστήριξη του απολυμένου

από συνδικαλιστικές οργανώσεις και ομοσπονδίες!




Ασφαλώς πολλοί από όσους υπογράφουν έχουν υιοθετήσει στα νιάτα τους
τη γνωστή ρήση του Αλτουσέρ
ότι ο συνδικαλισμός είναι «ο αμυντικός αγώνας» της εργατικής τάξης.




Νά τους λοιπόν τώρα που αμφισβητούν το δικαίωμα των εργαζομένων να «αμυνθούν»,
να αντιδράσουν δηλαδή σε μια εργοδοτική πράξη,
την οποία οι εργαζόμενοι θεωρούν αυθαίρετη.

Εχουν μάλιστα οι υπογράφοντες διανοούμενοι έτοιμη και τη διέξοδο:

«οι συνθήκες της απόλυσης θα κριθούν ασφαλώς από τα δικαστήρια».

Αφήνουμε κατά μέρος το πολιτικό μήνυμα αυτής της θέσης,
ότι δηλαδή οι συνδικαλιστικές διεκδικήσεις πρέπει να λύνονται δικαστικά.

Αλλά δεν υποψιάζονται καν οι υπογράφοντες
ότι αυτή τους η ανακοίνωση θα χρησιμοποιηθεί υπέρ της μιας πλευράς στα δικαστήρια;

Και αφού δεν γνωρίζουν αυτές τις «συνθήκες απόλυσης»
πώς προσφέρουν τόσο εύκολα τη μαρτυρία τους υπέρ του εργοδότη
και κατά του απολυμένου;






Αλλά οι δημόσιες πράξεις έχουν και το κόστος τους.

Την ανακοίνωση των υποστηρικτών
μπορεί κανείς να αναζητήσει στον ιστότοπο των εκδόσεων «Αγρα»
(http://www.agra.gr/agra_news.html)

και τις αντιδράσεις των εργαζομένων στο ειδικό ιστολόγιο

(http://apolysiagra.wordpress.com)....
η συνέχεια στο
IOSPRESS. .

...επί του ιδίου θέματος άποψις...

http://www.triaridis.gr/keimena/keimD064.htm

the neu europa







Ενα από τα πιο φρικιαστικά παράγωγα του

«εκσυγχρονισμού»

είναι όλοι αυτοί οι χοτζάδες που 'χουν ανεβεί στον μιναρέ

(παρεμπιπτόντως είναι οι περισσότεροι και οθωμανόφιλοι, κοινώς πολυπολιτισμικοί),

όλοι αυτοί οι κήνσορες
που έχουν ανεβεί στους άμβωνες


και κανοναρχούν στους Ελληνες

την πατριδογνωσία του ενοχικού,
του κακομοίρη,
του φταίχτη...



...ακολουθεί ο κοινωνικός διάλογος
για τα νέα μέτρα...

{Κυβ.} τώρα εγώ σ’ ερώτησα τι μέτρον προτιμάς;
τρίμετρον ή τετράμετρον;

{Πολ.}Το πιο καλό για ’μένα είναι των έξη το μισό…

{Κυβ.}Λόγια μιλάς χαμένα.

{Πολ.}Μαζί μου τώρα, δάσκαλε,
συμφώνησε και κρίνε
αυτό των έξη το μισό
τετράμετρο πως είναι.

{Κυβ.}Πόσον αγροίκος φαίνεσαι και δυσκολομαθής!
έτσι θα μάθεις τους ρυθμούς;
άιντε να μου χαθείς.

{Πολ.}Μα δεν μου λες,
για το ψωμί θα μ’ ωφελήσουν οι ρυθμοί;

{Κυβ.}Πρώτον θα φαίνεσαι κομψός
κι εντύπωσιν θα κάνης
εν μέσω συναναστροφών,

και θα καταλαμβάνεις
από τους τρέχοντας ρυθμούς
σαν να ’σαι μουσικός
ποίος ο κατά δάκτυλον, τις ο πολεμικός.

{Πολ.}Ποίος ο κατά δάκτυλον;
Ναι, μα τον Δία.
Ξέρω.

{Κυβ.}Πες μου.

{Πολ.}Ποιος άλλος απ’ αυτόν τον δάκτυλό μου,
γέρο;
...αλλά σαν ήμουνα παιδί
τούτος εδώ που βλέπεις....

{Κυβ.}Είσ’ επιπόλαιος πολύ και προς τ’ αχρεία ρέπεις.

για την συνέχεια
εΔώ



- Αρχαία τέχνη και πάντα προσοδοφόρως ανθηρή -
Δεν βαρέθηκαν;
όχι! αυτή είναι η δουλειά τους.
Για μερικούς μάλιστα λίαν επικερδής
για την συνέχεια
εΔώ



...και μέσα σ' όλα αυτά ο Γκίντο...
- δε θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα Totengräber -

Πανηγυρικός ήταν ο τίτλος
-οκτάστηλος!-
στη δεύτερη και τρίτη σελίδα της δεξιάς γερμανικής εφημερίδας
«Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε»
την περασμένη Κυριακή

«Νέα πραγματικότητα: εμπρησμός του κοινωνικού κράτους.
Και ο νέος Νέρωνας είναι ο Βέστερβελε».




Ο Γκίντο Βέστερβελε είναι ο αντικαγκελάριος
και υπουργός Εξωτερικών της χώρας,
φανατικός εχθρός της χορήγησης βοήθειας προς την Ελλάδα
και υπέρμαχος της παραπομπής της χώρας μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
..η συνέχεια στον...



Εμπρηστή του κοινωνικού κράτους




.

Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2010

vaselina








ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

Κατόπιν ωρίμου και ολονυκτίου συσκέψεως
του επιτελείου της ιστοσελίδας μας
macedoine
(εμού και εμού μεθ' εμού)
αποφασίσαμεν
να προσφέρουμε
σε όλους τους δεινοπαθούντες
έλληνες πολίτες και ψηφοφόρους
κουπόνια/πακέτα
"εκτάκτου ανάγκης και βοηθείας"
- της 9ης Μαρτίου 2010 ένεκα -*βλ.σημ.


- δελτία συμμετοχής/κουπόνια εΔώ -
( σε όσους έρθουν με τον αραμπά τους - 10 L δωρεάν - )



( για ατομική χρήση ζητήστε το κουπόνι Νο: Α )



(για ομαδική χρήση ζητήστε το κουπόνι Νο: Ο)




(για κομματική χρήση ζητήστε το κουπόνι Νο: Κ)
σημ. για το κουπόνι αυτό χρειάζεστε ταυτότητα κομματικού μέλους


( και για μαζική χρήση το κουπόνι Νο: Μ)
σημ. για το κουπόνι αυτό χρειάζεστε ταυτότητα μέλους ΜΚΟ


*σημ..: ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα
καλεί επισήμως
τον πρωθυπουργό της Ελλάδας στο Λευκό Οίκο.

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στις 9 Μαρτίου
[συγκρατείστε την ημερομηνία].

η Καγκελάριος της Γερμανίας Άγκελα Μέρκελ
κάλει επισήμως
τον Γιώργο Παπανδρέου
για συνάντηση στο Βερολίνο στις 5 Μαρτίου!

Απ’ τον Άννα στον Καϊάφα δηλαδή.

Από το γερμανικό στο αμερικανικό imperium…


Μήπως, λέω μήπως ,

όλο αυτό το αντιγερμανικό feeling του “ελληνικού λαού”

είχε συγκεκριμένη στόχευση;

Λέω,

μήπως;


Και μήπως, λέω μήπως,

οι εκλεκτές σχέσεις

ΠΑΣΟΚ - ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ,

εδώ και δεκαετίες,

δεν στηρίζονται μόνον σε κάποια “οριζόντια σχέση”

["κράτα με να σε κρατώ"]

αλλά σε κάποια κάθετη;

Αν με εννοείτε…


...και γράμματα γνωρίζω

και άλλο Συνωμοσιολογικό τι

δεν έχω να προσθέσω…

.

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

...σε τα μας;


...με τον προβολέα,
εστιασμένο στο παρελθόν,
να φωτίζει 140 χρόνια πριν,
την οικονομική Ελλάδα του 1870 επί κυβέρνησης Ζαΐμη,
πληροφορούμαστε από την εφημερίδα Εθνοφύλαξ,
στις 20 Ιουνίου 1870, τα εξής:



«Όταν η Ιονική Τράπεζα ζήτησε από το Δημόσιο την εξόφληση του χρέους του
(1.500.000 δραχμές)
ο υπουργός Οικονομικών βρέθηκε σε αδυναμία.

Απευθύνθηκε στους τραπεζίτες Βούρο και Σκουζέν,
μέσω του Διευθυντή του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους,
μήπως ήθελαν να αναλάβουν την αποπληρωμή του χρέους.
Οι δύο κεφαλαιούχοι για να δεχθούν αξίωσαν επιπλέον επιτόκιο 8%.

Ο υπουργός αρνήθηκε.

Το κράτος κάθε χρόνο αναγκαζόταν να δανείζεται
για να καλύψει τα κενά του Δημόσιου Ταμείου.

Το σύνολο του χρέους, στις 31 Δεκεμβρίου 1869,
ανερχόταν σε 57.279.029 εκατομμύρια
χωρίς να συμπεριλαμβάνονται σε αυτό δύο δάνεια της Επανάστασης
του 1824 και 1825.

Η τοκογλυφία απομυζούσε τον ιδρώτα των μικροεπαγγελματιών,
των αγροτών και των άλλων επαγγελματιών.

Οι συνεχείς προσφυγές του Δημοσίου στις δύο τράπεζες Εθνική και Ιονική
περιόριζε σε μεγάλο βαθμό την ικανότητα πιστοδοτήσεως
του εμπορίου της ναυτιλίας και της βιοτεχνίας.

Περί βιομηχανίας δεν μπορούσε ακόμα να γίνει λόγος.

Ο νόμος του 1859 για τις τράπεζες όριζε
πως το αποταμίευμα της τράπεζας δεν έπρεπε ποτέ
να είναι μικρότερο του ενός τρίτου του παθητικού της.
Και η διαφορά μεταξύ του αποταμιεύματος της τράπεζας
και του ποσού των γραμματίων που ήταν σε κυκλοφορία
δεν μπορούσε να υπερβαίνει το μετοχικό κεφάλαιο της τράπεζας.

Αυτός ο διπλός περιορισμός εξηγεί την αχρηματία
(έλλειψις, στενότης ή σπάνις χρήματος)
που μάστιζε τον τόπο.

Οι τόκοι ήσαν υψηλοί
και οι δανείζοντες με 20 και 30% είχαν μεγάλη υπόληψη.

Οι μικρότεροι τοκογλύφοι ονόμαζαν τους εαυτούς τους «τοκιστές»
ενώ οι ισχυρότεροι τοκογλύφοι ετιτλοφορούνταν «τραπεζίτες».

Και διάβαζε κανείς στα διάφορα των εφημερίδων της εποχής
πως ο τάδε τραπεζίτης αναχώρησε στην Εσπερία
ή
στα λουτρά της Υπάτης
ή
της Κύθνου
ή
πως η θυγατέρα του τάδε τραπεζίτη
εμνηστεύθη τον τάδε υπολοχαγό».


http://goldmine.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=14312&blid=16




...σε τα μας...
???
...δήλωσε με ειρωνική ευλάβεια...
η
συλλογική μετεμψύχωση του Αλ Καπόνε

...κάνοντας...

- πάυσιν ερωτηματικήν -
και
-495 εκατομμύρια οφειλές 45 -

...στον απολογισμό της...




..δώσανε, λοιπόν, λεφτά με τη σέσουλα, οι Φραγκολεβαντίνοι...

Λεφτά να δουν τα μάτια σου.

Και μετά δώσανε κι άλλα,
...γιατί τα πρώτα και τα δεύτερα...
δεν φτάσανε!

Σου λέγανε οι κουτόφραγκοι...:

"Δεν μπορεί!
Όσο λαμόγια και να 'ναι,
όσα και να φάνε,
όσα και να σπαταλήσουν,
κάποια φράγκα θα πάνε και στην ανάπτυξη,
δεν μπορεί,
θα πρέπει να τους κόβει στοιχειωδώς."


...Αμ δε...
Τα φάγανε όλα...

Ποιοι;
Τα γνωστά λαμόγια κι οι πολιτικές τους θεραπαινίδες.

Να δεις χλιδή, να δεις λούσο,
να δεις λογαριασμούς στην Ελβετία,
να δεις άνθη και κεραμικά,
...να σου φεύγει το τσερβέλο...


Τα ρέστα έδιναν στο πόπολο,
ψίχουλα για να μη φωνάζει.

Σου λένε...:
"Πάρτε κι εσείς το χαρτζιλίκι σας και βγάλτε το σκασμό.
Καλά δεν περνάμε;"


"Καλά περνάμε",
απαντούσε το πόπολο,
"κλέψτε τους μαλάκες τους κουτόφραγκους, χοχοχο!"


...και τους κλέβανε...
...και τους δουλεύανε...

σιγά μη δε τολμούσαν να "ξαλαφρώσουν" τους κουτόφραγκους,
...τςςςς...

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

leopard like butter





- Οι Ελληνες. Οι Ελληνες. Οι Ελληνες.
Το «Focus».

Οι Ελληνες. Οι Ελληνες. Οι Ελληνες.
Ο «Γκάρντιαν».

Τι πάει να πει «οι Ελληνες»;

Δεν είναι το ίδιο πράγμα οι Ελληνες.

Αλλο ο Ελληνας εργάτης κι άλλο ο Ελληνας τραπεζίτης.

Ούτε είναι το ίδιο πράγμα οι Γερμανοί.

Αλλο ο Μαρξ, άλλο ο Χίτλερ. -

...δήλωσε...
.
...η Μέρκελ της Μήλου ....




οι γερμανοί,

οι οποίοι μας κατηγορούν ως απατεώνες της Ευρώπης

και μας δείχνουν ...δάχτυλο

μέσω Αφροδίτης της Μήλου...

μας έχουν πουλήσει

άρματα μάχης από βούτυρο και υποβρύχια που γέρνουν

αξίας περίπου πέντε δις



Το Βερολίνο έχει πουλήσει στην Ελλάδα 170 καινούργια Leopard

και 253 μεταχειρισμένα.

Κόστος; Πάνω από δύο δις!


Τα άρματα έχουν παρουσιάσει ρωγμές στη θωράκισή τους

και τα κανόνια τους

ξεφλουδίζουν μετά από κάθε βολή!


Οι Γερμανοί προσπάθησαν να ρίξουν την ευθύνη

σε Ελληνικές εταιρείες που είχαν εμπλακεί στη συμπαραγωγή

σε ότι είχε να κάνει με τις ρωγμές.


Για το ξεφλούδισμα

κατηγορούσαν τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις

ότι δεν συντηρούν σωστά τα άρματα.


Μόνο που ίδια ακριβώς προβλήματα

παρουσίασαν και τα άρματα μάχης του γερμανικού στρατού!


Τελικά το πρόβλημα εντοπίστηκε στη ποιότητα του χάλυβα

που χρησιμοποιήθηκε και τον οποίο είχαν προμηθευτεί από την Σουηδία.


Προς το παρόν οι Γερμανοί σφυρίζουν αδιάφορα υποσχόμενοι ότι θα βρουν λύση.


Ίδιες υποσχέσεις είχαν δώσει και για τα υποβρύχια.

Τέσσερα χρόνια μετά

όχι μόνο δεν έχουν λύσει το πρόβλημα

αλλά μας απειλούν και με κλείσιμο των ναυπηγείων Σκαραμαγκά.

από το

Πεντάγωνο: Να, ποιοί είναι οι απατεώνες της Ευρώπης!




...ορίστε και τα brieffing της κυβέρνησης...



1.
Ο ΓΓ του Δια Βίου κ. Πανάρετος κάνει πρόταση για δημιουργία κολλεγίων
μεταξύ β’θμιας και γ’βάθμιας εκπαίδευσης.
Η κυβέρνηση τον κράζει
και ο Πανάρετος απαντά ψύχραιμα
ότι τα κολέγια ήταν πρόταση του …ΓΑΠ,
όταν ήταν Υπουργός Παιδείας
(δεν είχε ανακαλυφθεί το δια βίου, τότε) στα 1995!
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4562017

2.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος δηλώνει
(εμμέσως πλην σαφώς)
ότι είναι αντίθετος στην εξεταστική για τα στατιστικά,
όπως και κάθε λογικός άνθρωπος άλλωστε:
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4562013

3.
Η κυβέρνηση διαφήμισε κατά κόρον
ότι δημιουργεί σώμα κατεδαφιστών αυθαιρέτων.
Τώρα μαθαίνουμε ότι αυτό το σώμα,
που θα ρίξει καταγής τα αυθαίρετα,
θα αποτελείται από 12 νομάτους, όλους κι όλους –
κι αυτοί ΑΝ βρεθούν,
δηλ. ΑΝ δεχτούν εθελοντικά να μεταταχθούν στο σώμα των 12:
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1109499&lngDtrID=244

4.
Βγαίνει ο αντιπρόεδρας Πάγκαλος και μιλάει για τη μονιμότητα των ΔΥ,
με προφανή στόχο να «δημιουργήσει» θέμα, εκ του μη όντος
(ώστε η κυβέρνηση να άρει τη μονιμότητα στη συνέχεια).
Ο Πεταλωτής τον αδειάζει κανονικά,
προσπαθώντας όμως να βγάλει τρελούς τους πολίτες που τον άκουσαν:
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1109653&lngDtrID=244
(…εκτός αν μας βεβαιώσει κάποιος ότι ο Πάγκαλος απλώς αμολούσε κοτσάνες,
χωρίς να υπάρχει λόγος. Καθόλου απίθανο κι αυτό!)

5.
Κοτζάμ πρόεδρος της Βουλής καλεί τον Γερμανό πρέσβη και διαμαρτύρεται,
για ένα εξώφυλλο περιοδικού
(η Αφροδίτη με το κ*λοδάχτυλο).
Λες και τα περιοδικά στη Γερμανία τα εκδίδει η Μέρκελ αυτοπροσώπως!

Δε μας φτάνουν δηλαδή τα υπόλοιπα νιτερέσα με τους Γερμανούς,
το κορυφαίον στέλεχος του ΓΑΠ
(και της Ελληνικής Πολιτείας, δυστυχώς)
ζητάει τα ρέστα από μια δυτική κυβέρνηση
για ένα ΜΜΕ!
*
Αυτά τα ολίγα πρόσεξα σήμερα
Σίγουρα υπάρχουν πολύ περισσότερα,
στις “αφανείς” περιοχές της επικαιρότητας.
Κουράγιο!

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010

περί θαύματος πρόκειται







- Το κυριότερο όπλο ενός λαού,
μιας χώρας,
ενός ηγέτη,
για να μπορέσουν να επιβιώσουν είναι
να καταλαβαίνει ποιοι είναι οι φίλοι και ποιοι οι εχθροί του -



Πως τα καταφέραμε έτσι;
Πως καταφέραμε το θαύμα, γιατί περί θαύματος πρόκειται,
να μας χτυπάνε και οι Αμερικανοί και οι Γερμανοί,
παρά τις μεταξύ τους διαφορές;

Πως πετύχαμε να διασυρθούμε παγκοσμίως
και να μην ξέρουμε από πού να πάρουμε δανεικά:

με τις «αγορές» να μη θέλουν να μας δανείσουν
και εμάς να μην τολμάμε να ζητήσουμε από αυτούς
που θα μπορούσαν ή θα ήθελαν ίσως να μας δώσουν,
ιδίως το Πεκίνο και τη Μόσχα;

Γιατί παραμένει τραγικά επίκαιρο
το πρόβλημα της ελληνικής ανεξαρτησίας,
δύο αιώνες μετά την Επανάσταση;

Που μπορεί να μας οδηγήσει αυτή η κατάσταση
και πως μπορούμε να αποφύγουμε
τις όλο και πιο προφανείς καταστροφές που μας απειλούν;

η ουδόλως προετοιμασμένη σε αυτά τα ερωτήματα
, ελληνική «ελίτ» (και κοινωνία),
είναι παντελώς απρόθυμη να δώσει απαντήσεις...

...και απεργεί...
για τον "άρτον τον επιούσιον"
...και μόνον γι' αυτόν...




‘Η αλλάζουμε, ή βουλιάζουμε,
έλεγε προεκλογικά ο Γιώργος Παπανδρέου,
απροετοίμαστος όμως κι αυτός,
όπως έδειξε η συνέχεια,
για την έκταση και το είδος των προβλημάτων που θα αντιμετώπιζε,

αλλά και εγκλωβισμένος διανοητικά
(όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των «ελίτ»)
στον αγγλοσαξωνικό κόσμο,
που ομολογουμένως ξέρει καλύτερα.



Είτε όμως μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει,
δεν υπάρχει λύση στα ελληνικά προβλήματα
εντός των βασικών παραδοχών και επιδιώξεων
του αγγλοαμερικανικού οικονομικο-στρατηγικού άξονα,
των κυρίαρχων δυνάμεων της «παγκοσμιοποίησης»,
εκεί δηλαδή που την αναζητούν συνήθως οι πολιτικοί μας.




Η ελληνική ελίτ δεν κέρδισε την ευγνωμοσύνη
αλλά την περιφρόνηση της Ουάσιγκτον
για την άνευ όρων και ανταλλαγμάτων ευθυγράμμισή της
με όλες τις στρατηγικές της επιλογές
(όπως την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ).

Ούτε κι ανέβηκαν στην εκτίμηση των Γερμανών
τα δύο κόμματα εξουσίας που δωροδοκούσαν συστηματικά
για να πάρουν την ελληνική αγορά και τις δουλειές της,
αφήνοντας τελικά μια ρημαγμένη χώρα στο έλεος των «κερδοσκόπων»,
να ξαναγυρνάει σταδιακά στην εποχή των «διομολογήσεων»,
της Πάουερ και της Ούλεν.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της παρούσας κρίσης είναι
ότι κανείς ή σχεδόν στην Ελλάδα

δεν θέλει να αναγνωρίσει τον ρόλο των ΗΠΑ,
που διατηρούν
τον πρώτο ρόλο «στρατηγικού σκηνοθέτη» στην περιοχή μας.


Δεν είναι τίποτε διεθνείς «μπακάληδες» που μας έβαλαν στο στόχαστρο,
αλλά ένας πολύ μικρός αριθμός επενδυτικών τραπεζών και οίκων αξιολόγησης
που όχι μόνο συνδέονται στενά με την Αμερική,
σε μεγάλο βαθμό,
αυτές είναι η Αμερική!



ΗΠΑ δεν είναι μόνο η κυβέρνηση,
είναι επίσης και περισσότερο ίσως οι τράπεζες και το CNN,
ένα CNN που ενδιαφέρεται τώρα
ακόμα και για το ποιος είναι ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας
(ή μήπως δεν πρόκειται για λεπτομέρεια;).

Είναι οι δυνάμεις που κυριαρχούν στο περιβάλλον της παγκοσμιοποίησης
και παίρνουν τις αποφάσεις τους όχι μόνο με οικονομικά,
αλλά και με πολιτικά και γεωστρατηγικά κριτήρια.

‘Όταν άλλωστε ο κ. Παπανδρέου μιλάει

για κερδοσκοπικές επιθέσεις στο ευρώ,

προφανώς δεν είναι η Γουαδελούπη πίσω τους,

μόνο το Σίτυ και η Γουώλ Στρητ μπορούν να είναι!


Δεν είναι συμπτωματικό
ότι τη στιγμή ακριβώς που οι αγορές «ξεσκίζουν» την «σύμμαχο» Ελλάδα,

η κυβέρνηση Ομπάμα έχει επιλέξει ρόλο Πόντιου Πιλάτου,
που, ας μην το ξεχνάμε,
είχε αποφασιστική σημασία για τη σταύρωση!

Ο αμερικανός Πρόεδρος δεν έχει δώσει καν ένα ραντεβού στον κ. Παπανδρέου,
ενώ ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ έκανε μια δήλωση του τύπου

«καλό είναι όλες οι χώρες να εφαρμόζουν προγράμματα σταθεροποίησης»,
ερωτηθείς για τις συζητήσεις στις Βρυξέλλες.

Αυτό τι άλλο είναι από σήμα στις αγορές..:

«κάντε ότι θέλετε με την Ελλάδα»;


Που είναι η συμπαράσταση στη σύμμαχο;


Αφού συνδράμεις όσο μπορείς για να δημιουργήσεις το πρόβλημα,
έχεις και τη λύση που θα χρειαστεί το απελπισμένο θύμα.
– σε αυτό είναι όμοιος ο ρόλος και της μαφίας και της αυτοκρατορίας -


Στην περίπτωσή μας η λύση λέγεται ΔΝΤ,
με ή χωρίς περιτύλιγμα,
με ή χωρίς ευρωπαϊκή «συνδιαχείριση».


Το κύριο παράδοξο της τωρινής κρίσης είναι
η σύγκλιση στην πίεση στην Ελλάδα των ΗΠΑ και της Γερμανίας,
με τη Γαλλία να καταλαβαίνει κάπως ενστικτωδώς τους κινδύνους
και να επιδιώκει κάποιας μορφής «αποσύγκλιση».

Αν όντως μια επίθεση κατά του ευρώ
κρύβεται πίσω από την επίθεση κατά της Ελλάδας,
τότε γιατί η Γερμανία σιγοντάρει τις πιέσεις στην Αθήνα;

Εδώ και καιρό έχει αποδειχθεί
ότι η αρχιτεκτονική της ευρωζώνης πάσχει σοβαρά.

Πολιτικά,
αυτό το νόμισμα χωρίς κράτος,
δεν γίνεται αποδεκτό από σημαντικό τμήμα Ευρωπαίων πολιτών,
που θεωρούν την ΕΕ και ειδικά την ευρωζώνη,
ως αιτία των κοινωνικών δεινών τους και απειλή για τη δημοκρατία,
όπως έδειξαν ιδίως τα δημοψηφίσματα
στη Γαλλία, την Ολλανδία, την Ιρλανδία.

Οικονομικά οι κανόνες του Μάαστριχτ
οδηγούν σε απόκλιση τις οικονομίες των ευρωπαϊκών κρατών
(πρόβλημα δεν έχει άλλωστε μόνο η Ελλάδα, έχει όλη η Νότια Ευρώπη),
αλλά και σε οικονομική καχεξία το σύνολο της ευρωζώνης.

Η πολυπόθητη ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας δεν έρχεται
και η Κίνα ξεπέρασε τη Γερμανία σε εξαγωγές.

Ακόμα και το Βερολίνο ανακαλύπτει τελικά
τα μειονεκτήματα ενός υπερισχυρού νομίσματος.

Η ελληνική κρίση ήρθε να φωτίσει δραματικά τα αδιέξοδα του ευρώ.


Από στρατηγική άποψη,
η Ευρώπη έγινε «μπάχαλο» μετά τη μεγάλη διεύρυνση,
με τη συμπερίληψη στους κόλπους της μιας πλειάδας αμερικανικών νεοπροτεκτοράτων,
της κατά Ράμσφελντ «νέας Ευρώπης».

Αν μπει τώρα η Αλβανία, το Μαυροβούνιο και η Τουρκία στην ΕΕ,
δεν θα μιλάμε για ‘Ενωση αλλά για ΟΗΕ.

Το Βερολίνο και το Παρίσι θέλησαν όμως την ΕΕ
για να γίνει ισχυρότερος, όχι πιο αδύνατος
ο διεθνής τους ρόλος
και οι Γερμανοί δεν θέλουν να πληρώσουν

ένα αυξανόμενο κόστος διατήρησης των τωρινών ευρωπαϊκών δομών,

παρόλο που χάρη σε αυτές κατέκτησαν τις αγορές των εταίρων τους.


Το Βερολίνο και το Παρίσι άρχισαν δειλές και ανεπαρκείς προσπάθειες
να «συμμαζέψουν» κάπως το ευρωπαϊκό σπίτι
μετά το γαλλικό δημοψήφισμα του 2005.

Ο Γάλλος πρωθυπουργός Βιλπέν
προσπάθησε να συμμαχήσει με την Κύπρο και την Ελλάδα το 2005,
για να σταματήσει τουλάχιστο
την περαιτέρω «μπαχαλοποίηση» της ‘Ενωσης με την ένταξη της Τουρκίας.

Το ίδιο έκανε και η Μέρκελ.


Αγνοούσαν φαίνεται ότι για τους ‘Ελληνες ιθύνοντες
η αμερική είναι πάνω απ' όλα
«Αμέρικα ιστ ούμπερ άλλες»!



Η Ελλάδα εξακολούθησε να υποστηρίζει φανατικά
αυτό που δεν θέλει η ‘Αγκελα Μέρκελ και οι Γάλλοι γκωλικοί,
την είσοδο δηλαδή της Τουρκίας στην ΕΕ.


Και αυτό,
παρόλο που μια τέτοια ένταξη θα οδηγούσε πιθανότατα
στην απώλεια
του σημαντικότερου στρατηγικού πλεονεκτήματος της Ελλάδας
στον ανταγωνισμό της με την Τουρκία:

τη συμμετοχή της σε μια ισχυρή ‘Ένωση,
στην οποία δεν συμμετέχει η ‘Αγκυρα.


Ονειρευόμαστε να είμαστε στον «σκληρό πυρήνα» της Ευρώπης,

μόνο που «πουλάμε» Γάλλους και Γερμανούς

στις σπάνιες περιπτώσεις που ζητάνε τη συνδρομή μας
έναντι της Ουάσιγκτον και της ‘Αγκυρας
για να υπερασπιστούν αυτόν τον πυρήνα,
υπερασπιζόμενοι ταυτόχρονα και τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα
στην Κύπρο και το Αιγαίο!

Γιατί να μας βοηθήσουν αυτοί στη δυσκολία;


Πιθανώς βεβαίως παραμένει μείζον στρατηγικό σφάλμα του Βερολίνου
να αφήσει την Ελλάδα να βρεθεί στην αγκαλιά του ΔΝΤ και της Ουάσιγκτον.

Αλλά δεν θα είναι το πρώτο που κάνει η Γερμανία.

Το μεγάλο πλεονέκτημα των ΗΠΑ έναντι των Ευρωπαίων
είναι ότι η Ουάσιγκτον έχει στρατηγική και βούληση, ξέρει τι θέλει.

Η εναλλακτική της Γερμανίας είναι να πληρώσει για να «σώσει» την Ελλάδα και,
ενδεχομένως, αύριο, την Πορογαλία και την Ισπανία, και αυτό το φοβάται.

Ο κίνδυνος λοιπόν είναι διπλός.

Να χρησιμοποιηθεί η Ελλάδα ως Λήμαν Μπράδερς,
για «παραδειγματισμό» των υπόλοιπων
και ταυτόχρονα να ξαναμπεί από το παράθυρο

η ιδέα μιας Ευρώπης πολλών ταχυτήτων.




Από τη στρατηγική σκέψη των Χριστιανοδημοκρατών
δεν έφυγε ποτέ αυτή η ιδέα,
όπως την εξέφρασε στο παρελθόν ο Καρλ Λάμερς.

Στα μάτια της Γερμανίας, μια στενή ευρωζώνη
θα έκανε ίσως περισσότερο νόημα,
έστω και αν το Βερολίνο πλήρωνε
με την απώλεια της επιρροής του
στα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο.


Αλλά αυτό ακριβώς θα έκανε νόημα και για τις Ηνωμένες Πολιτείες,
αλλά και για τον Αχμέτ Νταβούτογλου!

Οι ΗΠΑ θα κέρδιζαν έτσι κι αλλοιώς.

Η προσπάθεια μεταρρύθμισης της ευρωζώνης,
ακόμα κι αν τελικά πετύχαινε,
θα δημιουργούσε μεγάλη αναταραχή στην Ευρώπη
και θα άφηνε ήσυχες για μεγάλο διάστημα τις ΗΠΑ
να ηγεμονεύουν επ’αυτής και παγκοσμίως,
πολύ περισσότερο αν γίνει υπό την πίεση των «αγορών».

Ακόμη κι αν πετύχαινε
η συγκρότηση ενός πιο αξιόπιστου σκληρού πυρήνα,
με πραγματικά ομοσπονδιακά χαρακτηριστικά,

η ΝΑ Ευρώπη θα είχε ήδη αποτελέσει
έναν βαλκανο-τουρκικό πόλο της ΕΕ,
μια ζώνη αμερικανοτουρκικής επιρροής
που θα εκτεινόταν
από την Αδριατική μέχρι τον Καύκασο και το Κουρδιστάν.


Μια τέτοια ζώνη συνιστά κεντρική επιδίωξη των ΗΠΑ
εδώ και είκοσι χρόνια.


Αυτήν εξυπηρετούσαν οι ρυθμίσεις του σχεδίου Ανάν,
καθιστώντας την Ελλάδα όμηρό της,
αυτήν εξυπηρετεί και η προσπάθεια
να ρίξουν τώρα την Αθήνα στη χρεωκοπία.

Αν φτιαχνόταν μια τέτοια ζώνη,
θα ήταν κέντρο της νέας μεταψυχροπολεμικής αρχιτεκτονικής
που ονειρεύεται ο Μπρζεζίνσκι.

Γιατί θα παρεμβαλλόταν
μεταξύ Ρωσίας και «θερμών θαλασσών»,
μεταξύ Γαλλογερμανίας και Μέσης Ανατολής.

Εξασφαλίζοντας έτσι
τον επικυριαρχικό ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ευρασία.

Μια τέτοια ζώνη θα γινόταν
ένα από τα κέντρα της «Μεγάλης Σκακιέρας».

Δεν χρειάζεται βέβαια πολύ φαντασία για να αντιληφθεί κανείς εύκολα
τι σημαίνει κάτι τέτοιο για τα ιστορικά συμφέροντα,
το ίδιο το μέλλον του ελληνικού λαού στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Και καταλαβαίνει καλύτερα γιατί η Ελλάδα θα πεθάνει από ασφυξία

αν δεν επιδιώξει τώρα,
χθες δηλαδή,
συνδρομή από δυνάμεις εκτός αυτού του παιχνιδιού,
όπως είναι κατεξοχήν η Κίνα και η Ρωσία,

αν δεν βελτιώσει τις πολιτικές σχέσεις της με τον ευρωπαϊκό πυρήνα,

αν δεν κάνει μια πραγματική επανάσταση στο εσωτερικό της,

αν δεν υπερασπίσει εξωτερικά την ύπαρξη του κυπριακού κράτους.


Η ελληνική «χρεωκοπία», το μέλλον του ευρώ και η «μεγάλη σκακιέρα» του Μρζεζίνσκι
"Επίκαιρα", 18.2.2010


.

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

η κόπρος του αυγεία

 ...περισσότεροι απο τα μπλόγκ του διαδυκτίου
είναι οι βόθροι του λεκανοπεδίου...
-πάνω από σαράντα χιλιάδες αριθμούν οι βόθροι του λεκανοπεδίου-
...και οι περισσότεροι εξ αυτών βρίσκονται συγκεντρωμένοι... 
στα βόρεια προάστεια

- Τέτοια βρώμα ούτε ποταμός ξεπλένει -

 
 (ο ιλισσός κατα τους ολυμπιακούς αγώνες του 1896)



Τρεις ήταν οι βασικοί ποταμοί που διέρρεαν την πεδιάδα της Αττικής κατά την αρχαιότητα, 
οι δύο εκ των οποίων απλώνονταν πέραν των ορίων της πόλεως. 



Το δυτικό και μεγαλύτερο τμήμα της πεδιάδας έβρεχε ο Κηφισός, 
που είχε τις πηγές του στους πρόποδες της Πάρνηθος στα βόρεια
και συνέχιζε την πορεία του για 27 χλμ., έως ότου εκχυνόταν στον Φαληρικό Kόλπο. 


Το ανατολικό τμήμα διέσχιζε ο Ιλισσός, ο οποίος εκκινούσε 
από τις υπώρειες του Υμηττού κατευθυνόμενος προς δυσμάς, 
παρέρρεε τον Αρδηττό και, μέσω της κοιλάδος
που σχηματιζόταν ανάμεσα στους λόφους των Μουσών (Φιλοπάππου)
και της Σικελίας (δεξιά της σύγχρονης λεωφόρου Συγγρού), 
δεχόταν στην κοίτη του τα νερά του Ηριδανού 
και εν συνεχεία συναντούσε τον Κηφισό στα νοτιοανατολικά. 



Μικρότερος των δύο προηγούμενων ήταν ο Ηριδανός, 
που ανέτελλε στις νότιες πλαγιές του Λυκαβηττού, 
έναντι των Διοχάρους πυλών, 
όπου βρισκόταν και η Πάνοπος κρήνη·
κυλώντας βορείως της Ακροπόλεως, 
περνούσε μέσα από την Αγορά και, 
συνεχίζοντας τη ροή του βορειοδυτικά, 
κατά μήκος του βορείου κρασπέδου της Πνυκός, 
εξερχόταν του τείχους σε σημείο κοντά στην Ιερά Πύλη και, 
αφού χανόταν υπογείως για μερικές εκατοντάδες μέτρα,
 στρεφόταν προς νότον, 
όπου εξέβαλλε στον Ιλισσό.


Ήδη από τα χρόνια της επέκτασης της πόλης από τον Θεμιστοκλή 
περιελήφθη εντός των τειχών της, 
ενώ στους ρωμαϊκούς χρόνους φαίνεται ότι καταχώσθηκε (καλύφθηκε) 
και κατασκευάσθηκε μεγάλος υπόνομος εντός της κοίτης του. 

Εκτός των προαναφερθέντων, υπήρχαν δύο ακόμη, μικρότεροι ποταμοί, 
ο Σκίρος και ο Κυκλοβόρος, 
προς δυσμάς της πόλεως μεταξύ του Διπύλου και του Κηφισού
και (μάλλον) προς βορράν της πόλεως αντιστοίχως.

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010

cretanois puzzle

Ex-CDU-Generalsekretär Heiner Geißler
sagt und gibt dem FDP-Chef Nachhilfe in Geschichte:

"Die spätrömische Dekadenz

habe unter anderem darin bestanden,

dass Kaiser Caligula

( dieses vergleich sei für angella..? )

einen Esel zum Konsul ernannt habe.

Insofern stimmt Westerwelles Vergleich.



(η αφροδίτη στο εξώφυλλο του focus )

Εξοργίζουν τους Ελληνες άρθρα όπως αυτό π.χ.
στην πρώτη σελίδα
της συντηρητικής εφημερίδας
«Die Welt»
που έδειχνε πολύ περισσότερη εμπάθεια
παρά πολιτική άποψη.
«Τα μέτρα λιτότητας που θα επιβληθούν στους Ελληνες
πρέπει να τους πονέσουν και να τους τρομάξουν.
Και πρέπει να συνοδεύονται από δυνατότητες ελέγχου
που θα επεμβαίνουν βαθιά στην κρατική κυριαρχία της Αθήνας»,
έγραψε η γερμανική εφημερίδα.
«Να επεμβαίνουν βαθιά στην κρατική κυριαρχία»
της χώρας μας!
Να μας μετατρέψουν σε υποτελείς τους, δηλαδή.

Γράφει ο ΔΕΛΑΣΤΙΚ
«E» 21/2 ...»

*****

Greece not alone in exploiting EU accounting flaws

*****

...Το απολυταρχικό καθεστώς των Σουλτάνων καταλύθηκε ,
το κράτος κατέστη αληθινά κοσμικό
και το έθνος ολόκληρο στράφηκε προς την πρόοδο,
με την θεμιτή φιλοδοξία να ενταχθεί στην πρωτοπορία των πολιτισμένων λαών.
Ο άνθρωπος στον οποίο οφείλεται αυτή η πολύτιμη συμβολή στην ειρήνη
δεν είναι άλλος από τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας
Μουσταφά Κεμάλ Πασά.
Έχω λοιπόν την τιμή ,
να υποβάλλω την υποψηφιότητα του Μουσταφά Κεμάλ Πασά
για την διακεκριμένη τιμή του βραβείου Νόμπελ για την Ειρήνη.
Με βαθύτατη εκτίμηση...


Η επιστολή του Ελευθέριου Βενιζέλου προς το Ινστιτούτο ''Νόμπελ'' (1934),
με την οποία ζητούσε την απονομή του ''βραβείου γιά την Ειρήνη''
στον Μουσταφά Κεμάλ Πασά (Ατατούρκ).


*****
Αυτοκτονία κάθε διαπραγμάτευση
Του Μιχάλη Ιγνατίου

....Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης
για συνομιλίες εφ’ όλης της ύλης με την Τουρκία
δεν είναι μία σοφή πράξη αυτή την περίοδο....

...Η οικονομική κρίση που μαστίζει την Ελλάδα
οδήγησε στην απαξίωσή της σε όλο τον κόσμο και σε πολιτικό επίπεδο.

Δυστυχώς, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των Ελλήνων διπλωματών,
ελάχιστη σημασία δίνεται στην Ελλάδα.

Για να το πούμε πολύ-πολύ απλά:
τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά...

Υπό το φως των παραπάνω γεγονότων,
είναι «αυτοκτονία» κάθε συζήτηση,
πόσο μάλλον διαπραγμάτευση με την Τουρκία.


Όσο και να αυτοδιαφημίζεται
ως η απόλυτη περιφερειακή δύναμη στην περιοχή μας,
η Τουρκία έχει και αυτή πολλά και σημαντικά προβλήματα.

Ο καθημερινός αγώνας επικράτησης
μεταξύ του Ταγίπ Ερντογάν και των στρατηγών
οδηγεί την κατάσταση στα άκρα.

Η χώρα βράζει και τα μέτωπα είναι πολλά.

Οι σχέσεις με την Αρμενία βρίσκονται ξανά στο ναδίρ
και στην Αμερική άρχισε φρέσκια προσπάθεια για αναγνώριση της γενοκτονίας.

Στο τουρκικό Κουρδιστάν ο πόλεμος καλά κρατεί.

Ήδη, η 4η Ταξιαρχία Ειδικών Δυνάμεων, που είναι ό,τι καλύτερο διαθέτει η Τουρκία,
ξεκίνησε πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον των Κούρδων ανταρτών....

- Οι πρώτες μάχες είναι νικηφόρες για τους μαχητές του ΡΚΚ. -

Η Ιστορία μας έχει διδάξει
πως όποτε η Τουρκία έχει προβλήματα στο εσωτερικό της,
βγάζει τον θυμό της στο Αιγαίο και την Κύπρο.


Η Αθήνα,
εν μέσω της άνευ προηγουμένου οικονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα,
αποφάσισε να εισέλθει σε συζητήσεις με την Τουρκία.
Είναι λάθος και θα το πληρώσει.

Η κυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν
δεν έχει δώσει το παραμικρό δείγμα χώρας που επιθυμεί ειρήνη.

Για τον ισλαμιστή πρωθυπουργό της Τουρκίας,
ειρήνη σημαίνει
υποχώρηση της Ελλάδας
σε όλα τα ανοικτά θέματα του Αιγαίου.

Η συνεκμετάλλευση του Αιγαίου,
που υποστηρίζεται από την Ουάσινγκτον,
είναι το λιγότερο που θα αποδεχθεί η Τουρκία.

Για τον λόγο αυτό, η ελληνική κυβέρνηση
θα πρέπει να κάνει ένα βήμα πίσω
και να αναβάλει κάθε σκέψη για διάλογο.

Δεν υπάρχει κανένας ηγέτης στον κόσμο,
ο οποίος θα εισέλθει σε διαπραγματεύσεις για εθνικά θέματα,
υπό την απειλή της πτώχευσης της πατρίδας του.

Και ο κ. Παπανδρέου,
που έχει πληροφορηθεί τους σχεδιασμούς της Άγκυρας,
το γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα μας...

"Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ" Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010
Αρ. Φύλλου:

Σελίδα: Σελίς 5

Αυτό το κείμενο εκτυπώθηκε από Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Online, στο
http://www.philenews.com/digital/PrintForm.aspx?nid=1688336

*****
.

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

Eugene Castner Lewis



Παρθενώνας 
 Nashville, Tennessee,  
















 
Γύρω-γύρω στον Παρθενώνα, ανάμεσα στην πρώτη και δεύτερη σειρά με τις κολώνες, πάνω στο "ταβάνι",
ο 'Ηλιος της Βεργίνας. Οι Αμερικανοί αρχιτέκτονες γνώριζαν την ύπαρξή του από τα τέλη του 18ου αιώνα.


Major Eugene C Lewis    
Just a site about the life and times of Major Eugene C Lewis.
 Enjoy and please contribute any and all information you may have.


.